26-02-04

Spoken

Als de schaduwen onrustig dwalen
en de spoken malen door mijn hoofd
De schijn zweeft door lege zalen
niemand heb ik ooit geloofd
 
Terwijl wilde bloesems vloeken dreigen
in de onzaligheid van de vermeende dood
Nooit zal ik het antwoord krijgen
dat door de stilte werd vermoord
 
De regen klettert naar beneden
dansend als een vrolijk kind
De duisternis uit het verleden
en het zachte krijsen van de wind
 
Uiteindelijk blijft alleen de stilte hangen
en het geruis in mijn gehoor
Overmand door het verlangen
van de onschuld die ik verloor



17:54 Gepost door Droeve Dichter | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Lastige bevalling, ... ... maar een schoon kind. In alle ernst: nooit aan publiceren gedacht?

Gepost door: lord blotbilski | 26-02-04

** *stil*

Gepost door: ms | 26-02-04

lente *lol* kan je niet droef dichten over de koude lente....
idd. schoon kindje.

Gepost door: karlo | 26-02-04

zo mooi... ...zucht ik

Gepost door: Alexandra | 29-02-04

'k verschiet ! prachtig gewoon !

Gepost door: franca | 05-03-04

Komaan dichter Laat je droefheid nog eens opborrelen. Iedere dag loop ik hier even langs. Het is de tijd van ontboezemingen. Het is bijna lente... Wij wachten!

Gepost door: Alexandra | 10-03-04

spoken spoken spoken het spookt in mijn hoofd
mooi verhaal hoor
anne

Gepost door: annedanvoie | 24-10-04

Uiteindelijk blijft alleen de stilte hangen Bij dit bericht wil ik mijn lof betuigen over het slagen van dit gedicht. Deze harmonieuse samenhang van woorden geeft me een beeld op van een particulier en uniek moment uit mijn persoonlijk leven - als persoon.
Verontschuldiging voor het ontbreken van de identiteit, maar het compenseert hopelijk mijn overtuigbaarheid van wat ik hierboven vermeld heb staan. Nooit stoppe manneke met uw apreccieerbaar talent;)

Gepost door: Onbelangrijke passant | 31-07-06

dom dom want er is nieks wat ik wil en mooi gedicht

Gepost door: dounia | 27-09-07

De commentaren zijn gesloten.