26-02-04

Spoken

Als de schaduwen onrustig dwalen
en de spoken malen door mijn hoofd
De schijn zweeft door lege zalen
niemand heb ik ooit geloofd
 
Terwijl wilde bloesems vloeken dreigen
in de onzaligheid van de vermeende dood
Nooit zal ik het antwoord krijgen
dat door de stilte werd vermoord
 
De regen klettert naar beneden
dansend als een vrolijk kind
De duisternis uit het verleden
en het zachte krijsen van de wind
 
Uiteindelijk blijft alleen de stilte hangen
en het geruis in mijn gehoor
Overmand door het verlangen
van de onschuld die ik verloor



17:54 Gepost door Droeve Dichter | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

06-02-04

Eéns

Eéns, als de bomen oud zich vooroverbuigen
en de takken het gras beroeren
zal ik neerzitten
kijkend in het niets
mezelf beklagend
om wat nooit is geweest
 
want bevreesd was ik
om dat prijs te geven
wat mezelf kwetsbaar zou maken
en me alleen zou laten met de zekerheid
dat de twijfel terecht was
 
nog liever leef ik voort
met die twijfel
dan dat de hoop wordt vermoord
liever de wetenschap van de twijfel
dan de zekerheid van het verlies
liever de romantiek van de pijn
dan de berusting van het weten
 
misschien zal de tijd komen
van het onomkeerbare
en de zekerheid van het niet meer weten
en misschien zal je daar zijn
en wandelen langs die koude steen
waarop gebeiteld het cliche
de wanhoop wordt bedekt
en misschien zul je weten
dat het allemaal om jou was
 

21:24 Gepost door Droeve Dichter | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |